TS 825 standardının amacı, ülkemizdeki binaların ısıtılmasında kullanılan enerji miktarının sınırlamak, dolayısıyla enerji tasarrufunu artırmak ve enerji ihtiyacının hesaplanması sırasında kullanılacak standart hesap metodunu ve diğerlerini belirlemektedir.

TS 825’e göre tavsiye edilen U değerleri(kesitin ısıl geçirgenlik katsayısı) üzerinden Türkiye 4 bölgeye ayrılmıştır. Söz konusu bölgelerde tavsiye edilen U değerlerine ulaşmak için, ısı yalıtım malzemeleri uygun kalınlıklarda kullanılmalıdır.

Isı İletkenlik Katsayısı; malzeme üzerindeki 1 m mesafede ve 1m2 yüzey alanından geçen ısı miktarını ifade eder ve birimi W/mK’dir.

Her malzemenin bir ısı iletkenlik katsayısı (λ) vardır. ISO ve CEN standardına göre ısı iletkenlik katsayısı (λ) 0,065 W/mK değerinden küçük olan malzemeler ısı yalıtım malzemesi olarak tanımlanır ve ısı yalıtım malzemelerinin seçiminde belirleyici kriterlerden biridir. Diğer malzemeler ise, yapı malzemesi olarak kabul edilir.

Düşük ısıl iletkenlik katsayısına sahip malzemeler en yüksek ısıl geçirgenlik direncine sahip olduğu için yüksek ısı yalıtım performansı sağlarlar.

R: Isıl geçirgenlik direnci (m2.K/W)
D: Yapı bileşeninin kalınlığı (m)
λh: Isıl iletkenlik katsayısı (W/m.K)
U: Isı geçirgenlik katsayısı (W/m2.K)

Isı geçirgenlik direnci (R); malzeme tabakasından geçen ısı transferi malzemenin ısı geçirgenlik direncini hesaplama yöntemi: R=d/λ

Formülden de görüldüğü üzere ısıl geçirgenlik direnci (R), ısıl iletkenlik katsayısı (λ) ile ters, yapı bileşeni kalınlığı ile doğru orantılıdır. Isı iletkenlik katsayısı ne kadar düşükse ya da ısı yalıtım malzemesi kalınlığı ne kadar yüksek ise sistemler o derece yüksek ısı yalıtım direncine sahip olmaktadırlar.

Çok tabakalı yapı bileşenlerinin ısıl geçirgenlik direnci, her bir yapı tabakasının ayrı ayrı hesaplanmış ısı geçirgenlik direncinin toplamdır.
R=d1/λh1 + d2/λh2 + … + dn/λhn

Isıl geçirgenlik katsayısı(U); içerideki ve dışarıdaki sıcaklık farkına bağlı olarak m2 başına ısı kaybını ifade eder. U değeri, ısı akışı ile yapının içerisindeki ve dışarısındaki sıcaklık farkı arasındaki ilişkidir. Bu yüzden, U değeri bir yapının sıcaklık farkına ağlı olarak birim alan başına ısı kaybını tanımlar.

U=1/R
Toplam ısıl geçirgenlik direncinin (1/U) hesaplanması: 1/U=Ri+R+Re
Toplam ısıl geçirgenlik katsayısının (U) hesaplanması: U=1/(Ri+R+Re)
1/U: Yapı bileşeninin toplam ısıl geçirgenlik direnci (m2.K/W)
U: Yapı bileşeninin toplam ısı geçirgenlik katsayısı (W/m2.K)
Ri: İç yüzeyin yüzeysel ısı iletim direnci (m2.K/W)
Re: Dış yüzeyin yüzeysel ısı iletim direnci (m2.K/W)

Düşük U değeri, yapının içinden az miktarda ısı enerji transferinin olduğunun göstergesidir.

1. Bölge Derece Gün İlleri
Adana, Antalya, Aydın, Hatay, İçel, İzmir, Osmaniye, Ayvalık(Balıkesir), Bodrum(Muğla), Dalaman(Muğla), Datça(Muğla), Fethiye(Muğla), Köyceğiz(Muğla), Marmaris(Muğla), Milas(Muğla)

2. Bölge Derece Gün İlleri
Adapazarı, Adıyaman, Amasya, Balıkesir, Bartın, Batman, Bursa, Çanakkale, Denizli, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Gaziantep, Giresun, İstanbul, Kahramanmaraş, Kilis, Kocaeli, Manisa, Mardin, Muğla, Ordu, Rize, Samsun, Siirt, Sinop, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Trabzon, Yalova, Zonguldak, Hopa(Artvin), Abana, Bozkurt, Çatalzeytin, İnebolu, Cide, Doğalyurt(Kastamonu)

3. Bölge Derece Gün İlleri
Afyonkarahisar, Aksaray, Ankara, Artvin, Bilecik, Bingöl, Bolu, Burdur, Çankaya, Çorum, Elazığ, Eskişehir, Iğdır, Isparta, Karabük, Karaman, Kırıkkale, Kırklareli, Kırşehir, Konya, Kütahya, Malatya, Nevşehir, Niğde, Tokat, Tunceli, Uşak, Pozantı(Adana), Korkuteli(Antalya), Merzifon(Amasya), Dursunbey(Balıkesir), Ulus(Bartın), Tosya(Kastamonu)

4. Bölge Derece Gün İlleri
Ağrı, Ardahan, Bayburt, Bitlis, Erzincan, Erzurum, Gümüşhane, Hakkari, Kars, Kastamonu, Kayseri, Muş, Sivas, Van, Yozgat, Keles(Bursa), Şebinkarahisar(Giresun), Elbistan(Kahramanmaraş), Mesudiye(Ordu), Uludağ(Bursa), Afşin(Kahramanmaraş), Kığı(Bingöl), Pülümür(Tunceli), Solhan(Bingöl)

Nefes Alan Yalıtımlı Cepheler
Dış Cephe Isı Yalıtım Sistemleri, kullanılan sistem bileşenlerinin su buharı geçirgenliklerinin yüksek olması sebebiyle yapıların nefes almasını engellemezler. Bir malzemenin su buharı difüzyon direnci (µ) ne kadar düşük ise, su buharı geçirgenliği o derece yüksektir.

µ(Mü), su buharı difüzyon direnci; bir malzemenin belirli sıcaklık, nem ve kalınlık koşulları altında birim zaman da birim alandan geçen su buharını ifade eder. Nefes alma mekanizması, her yapı malzemesinde, µ değeri olarak tanımlanır. Bu değer, malzemelerin havaya oranla buhar geçiş direncini tanımlamaktadır. Bazı yapı malzemelerinin µ değerleri:

µ hava=1
µ mineral yün=1
µ EPS=20-100
µ XPS=50-250
µ bitümlü membran=20000-50000
µ alüminyum folyo=1000000
Sd değeri, Sd= µ*d

Nefes alma, malzemenin birim direnç değerinin yanında, kullanıldığı kalınlık ile doğru orantılıdır. Önemli olan su buharının kat emmesi gereken yolun uzunluğudur.
Sd=hava tabakasına eşdeğer kalınlık.
Örnek verecek olursak aşağıdaki yapı malzemelerinde su buharının kat edeceği mesafeler,

DIN 4108 standardına göre nefes almazlık sınırı Sd= 1500 m’dir. Bu edğerlerden de anlaşılacağı gibi ısı yalıtım sistemleri, yapıların cephesinden hava geçişini, cephelerin nefes almasını engelleyen uygulamalar değildir.


Mantotherm